"I saw my life branching out before me like the green fig tree in the story

 From the tip of every branch, like a fat purple fig,

 a wonderful future beckoned and winked.

 One fig was a husband and a happy home and children, 

and another fig was a famous poet

 and another fig was a brilliant professor,

 and another fig was Ee Gee, the amazing editor, 

and another fig was Europe and Africa and South America, 

and another fig was Constantin and Socrates and Attila 

and a pack of other lovers with queer names and offbeat professions, 

and another fig was an Olympic lady crew champion, 

and beyond and above these figs were many more figs I couldn't quite make out.

I saw myself sitting in the crotch of this fig tree, 

starving to death, 

just because I couldn't make up my mind which of the figs I would choose.

 I wanted each and every one of them, 

but choosing one meant losing all the rest, 

and, as I sat there, unable to decide,

 the figs began to wrinkle and go black,

 and one by one,

 they plopped to the ground at my feet."

Deze quote komt uit het boek The Bell Jar (1963) van Sylvia Plath. Dit is een stukje poëzie waarin ik mezelf redelijk in kan herkennen.

Sylvia spreekt hier over een vijgenboom als metafoor voor haar leven. Elke vijg die rijp wordt representeert een mogelijkheid/carrière die ze kan volgen. Bijvoorbeeld een vijg die staat voor een man en een gelukkig huis en kinderen. Een andere die staat voor een poëet en een andere voor professor. Er waren enorm veel vijgen, zo veel, en Sylvia kon niet kiezen tussen welke vijg ze zou willen. Het kiezen van één zou betekenen dat ze al de rest verliest. en daar zat ze, zonder dat ze een keuze had kunnen maken. De vijgen begonnen zwart te kleuren en te rimpelen, en één per één vielen ze naar beneden. 

Dit is een lyrische tekst die veel voor mij betekend. Ik weet van mezelf dat ik vaak moeite heb met keuzes te maken en altijd keuzestress heb. Jammer genoeg is dit een eigenschap die ik sinds jongs af aan heb. Ik wist en weet nooit wat ik wil. Ik wil alles en niets tegelijkertijd. Zeker nu bij het kiezen van een studierichting voor volgend jaar, speelt dit een grote rol. Wat wil ik studeren? Politieke wetenschappen, toegepaste taalkunde, SEW, of rechten? Wat wil ik later worden? Leerkracht, of woordvoerder? Bakker, of regisseur, of wil ik heel de wereld rondreizen? Het is tijd om deze keuze te maken. Maar hoe langer dat ik wacht, hoe rijper deze vijgen worden, en uiteindelijk wordt het te laat.